Żyjemy w czasach, w których wszystko krzyczy: szybciej, więcej, bardziej.
Nasze oczy nie odpoczywają, uszy nie mają chwili ciszy, a mózg…?
Mózg biegnie maraton, choć nikt go o to nie prosił.
Ot, na to nie pozwalamy: na zwykły brak bodźców.
Trzydzieści minut ciszy.
Bez telefonu. Bez powiadomień. Bez przeglądania życia innych.
To tylko wycinek świata – tuż za nim jest bezkresna przestrzeń, o której zapominamy.
Zasypujemy ją mieniami wiecznym przewijaniem, tym samym zestawem elektronicznych pościgów.
Czujemy, że głowa potrzebuje odpoczynku, ale nie zawsze wiemy, co z tym zrobić.
Więc szukamy.
Magicznych trików na koncentrację.
Aplikacji do produktywności.
Jeszcze jednej techniki planowania dnia.
A problem nie jest brakiem technologii.
Problemem jest jej nadmiar.
Kluczowe jest, by pozwolić sobie na inne doświadczenia.
Takie, które angażują zmysły – ale w sposób kojący, nie pobudzający.
To może być:
• zwykły spacer
• przesadzanie kwiatów w doniczkach
• czytanie książki
• chwila jogi lub rozciągania
• patrzenie przez okno bez celu
I tak, słyszeliśmy to już milion razy.
„Ruch redukuje stres”, „natura poprawia koncentrację”.
Łatwo wzruszyć ramionami i dorzucić do kategorii: oczywista ciekawostka.
Ale gdy wiesz, że to są narzędzia, a nie ciekawostki – zaczyna się zmiana.
Bo układ nerwowy potrzebuje przeciwwagi.
Świat jest zbudowany na przebodźcowaniu.
Jeżeli my nie zbudujemy schronu, nikt inny tego za nas nie zrobi.
Nie chodzi o rezygnację z technologii.
Chodzi o odzyskanie wyboru:
kiedy jestem online, a kiedy jestem w swoim ciele i swoim życiu.
Proste aktywności – te, które zbyt łatwo ignorujemy – są dziś realną ochroną przed epidemią dekoncentracji, rozedrgania i emocjonalnego wyczerpania.
To nie jest luksus.
To warunek jasności umysłu i kontaktu z własną duszą.
Spróbuj.
Trzydzieści minut ciszy dziennie.
To mały akt rebelii w świecie, który boi się spokoju.
A jednocześnie największy prezent, jaki możesz zrobić swojemu układowi nerwowemu.
PS. Zawsze też możesz wybrać kontakt z uniwersalną energia miłości. Na sesji lub poprzez inicjację, tak by w każdym momencie móc samej sięgnąć po to, czego potrzebujesz. Zobacz tutaj.
Ściskam Cię mocno
Dominika
