Rozum mówi: „To już koniec!”
Ale serce… serce ciągle tęskni.
Za nim. Za tym, co było.
Albo może raczej – za tym, co miało być.
Jeśli wciąż czujesz, że coś Cię do niego ciągnie, choć minęły tygodnie, miesiące – nie jesteś dziwna. I nie jesteś słaba.
Jesteś kobietą, która kochała. Mocno. Całym sobą.
I ta część w Tobie teraz płacze. Ale to nie znaczy, że nie możesz jej ukochać.
To jedno z największych nieporozumień.
Można tęsknić i jednocześnie wiedzieć, że powrotu nie będzie.
Tęsknisz za bliskością. Za poczuciem bycia ważną. Za tym, jak przy nim czułaś się widziana – choćby przez chwilę.
Nie daj sobie wmówić, że to znaczy, że chcesz do niego wrócić.
Tęsknisz, bo jesteś wrażliwa. A nie dlatego, że się pomyliłaś.
Im bardziej próbujesz ją „wyciszyć”, tym mocniej wraca.
Zamiast walczyć – pozwól jej przepłynąć.
Możesz usiąść, zamknąć oczy i powiedzieć do siebie:
👉 „Czuję tęsknotę. To okej.”
👉 „Nie muszę z nią nic robić. Tylko ją zauważyć.”
To moment, w którym coś w Tobie zaczyna się uzdrawiać.
Po rozstaniu ciało też przechodzi żałobę.
Brakuje mu dotyku, ciepła, zapachu. Nawet hormonów bliskości.
Co możesz zrobić?
🌿 Zatroszcz się o siebie jak o ukochaną osobę.
🌿 Rano przytul się do siebie w łóżku.
🌿 Weź ciepłą kąpiel z olejkiem, otul się kocem.
To nie „głupie”. To leczenie.
Czasem to, co boli najbardziej, to nie sam człowiek.
Tylko ta wersja Ciebie, która czuła się wtedy zakochana, pełna nadziei, potrzebna.
Zadaj sobie pytanie:
👉 „Za jaką sobą tęsknię?”
👉 „Czy mogę zacząć odzyskiwać ją bez niego?”
Jeśli mimo wszystkich prób czujesz, że coś nadal Cię z nim łączy – być może to nie tylko emocje.
Być może w Twojej przestrzeni energetycznej nadal jest jego ślad.
Telegonia – mówi o tym, że zbliżenia zostawiają energetyczny zapis.
Jeśli czujesz, że Twoje ciało i serce nadal go „noszą” – możesz spróbować praktyk oczyszczających.
Czasem wystarczy symboliczna kąpiel, medytacja, cicha rozmowa z samą sobą.
A jeśli poczujesz gotowość – są też osoby, które wspierają w uwalnianiu się energetycznie.
Tęsknota nie jest błędem.
To część Ciebie, która uczy się odpuszczać.
Możesz ją poczuć. I iść dalej.
Małymi krokami. Ale w swoją stronę.
ściskam cię mocno
Dominika
